Schrijfopdracht 2, Betoog

Betoog invoering sociaal leenstelsel

Wat afgelopen maanden een veelbesproken onderwerp is geweest, is dat de studiefinanciering wordt afgelast. Dit jaar is het laatste jaar dat beginnende studenten hun studie vergoed krijgen door de regering. Vanaf één september 2015 moeten studenten dit zelf gaan betalen. Er zijn uiteraard bijna geen studenten die zich dat zomaar kunnen veroorloven en daarom zal het sociaal leenstelsel worden ingevoerd. Bij het sociaal leenstelsel sluiten studenten een lening af die ze na hun studie moeten afbetalen. Dit is naar mijn mening een hele radicale beslissing met verstrekkende, en vooral negatieve, gevolgen

Toegankelijkheid onderwijs

Door de invoering van het sociaal leenstelsel wordt de toegankelijkheid van het hoger onderwijs aangetast. Er zullen minder jongeren uit gezinnen met lage inkomsten gaan studeren, doordat zij bang zijn voor een grote schuld die ze niet kunnen afbetalen. Veel scholieren, zoals ikzelf, gaan bij zichzelf na of een studie wel zo'n grote investering waard is. Een studie geeft in Nederland immers geen garantie op een baan en velen zien op tegen zo'n schuld. Ook is er grote kans dat deze scholieren minder door hun ouders zullen worden gestimuleerd om te gaan studeren uit angst voor al de extra kosten. Het is echt enorm zonde om alle kennis die deze jongeren bezitten, niet te benutten. Door deze zaak zal het verschil tussen arm en rijk in Nederland toenemen. Immers, als scholieren uit armere gezinnen niet gaan studeren hebben ze minder kans op een goedbetaalde baan.

Geld lenen kost geld

Er wordt gezegd dat het terugbetalen van deze schuld niet zo erg is als het lijkt, omdat de rente laag is en de periode om het af te betalen lang, namelijk 35 jaar. Dit is inderdaad zo. 35 Jaar is een hele redelijke tijd voor de afbetaling. Maar we moeten er wel rekening mee houden dat ook al is de rente laag, het blijft rente. Het te betalen bedrag blijft alsmaar groter worden naarmate de tijd vordert. Daarom is het eigenlijk ook een nadeel dat studenten na hun studie zo veel tijd krijgen om hun lening af te betalen. Afgestudeerden zouden denken dat ze nog alle tijd hebben om te betalen en staan niet stil bij hoe groot het uiteindelijke bedrag kan worden. De kans bestaat dus dat studenten van nu, pas vele jaren later de negatieve gevolgen van het sociaal leenstelsel zullen merken.

Ik vind bovendien dat het vreemd is dat de overheid überhaupt jongeren die willen studeren bijna verplicht om te lenen. Het hebben van schulden blijkt immers zo gevaarlijk dat sinds 2009 op elke lening een waarschuwing moet worden gegeven. We kennen allemaal de kreet “Let op! Geld lenen kost geld.” Wil de overheid iedere jonge student gaan opzadelen met iets waar ze zelf voor waarschuwen? Ik vind dit heel vreemd.

Ook denk ik dat veel studenten niet beseffen dat ze door te gaan studeren, zich vastketenen. De toekomst ligt niet vast, het kan altijd alle kanten op. Veel mensen vinden dat juist fijn. Als dit niet zo zou zijn wordt het leven maar voorspelbaar, saai. Maar door een zodanig grote lening af te sluiten op een leeftijd waarop je nog geen idee hebt wat je staat te gebeuren, zorgt ervoor dat je blijft vastzitten aan het verleden. Wie wil studeren mag vast gaan wennen aan het idee dat de komende dertig jaar in het teken staat van de schulden uit het verleden.

Er zijn dus vele redenen om het sociaal leenstelsel niet in te voeren en te blijven bij de studiefinanciering. Er zullen meer studenten blijven studeren en dus zal er minder kennis verloren gaan. Ook kunnen jongeren met een schone lei aan hun volwassen leven beginnen, zonder bezig te zijn met schulden uit hun verleden. Het invoeren van het sociaal leenstelsel is dus geen verbetering voor de samenleving. 

Schrijfopdracht 3, Uiteenzetting (versie 2)

Echtscheiding in verschillende tijden

Op twaalf september 2014 was de nationale Dag van de Scheiding. Uit de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat tegenwoordig een op de drie huwelijken uiteindelijk uitloopt op een echtscheiding. De Dag van de Scheiding is ingesteld om meer aandacht te vragen voor deskundige begeleiding bij scheiden.

Echtscheiding in de geschiedenis

Vroeger keek men heel anders tegen scheiden aan. Om te begrijpen hoe echtscheiding in elkaar zit, moet men eerst kijken naar het huwelijk. In de Klassieke Oudheid trouwde men zelden uit liefde, dit was hoogstens een pluspunt. Men trouwde eerder voor de bruidsschat, om de band tussen twee families te versterken of om de familienaam te laten voortbestaan. Uithuwelijking was dan ook de normaalste zaak van de wereld. Doordat het huwelijk niet op liefde gebaseerd was, was er ook veel sprake van overspel. Overspel door de man was heel gewoon, terwijl als de vrouw dit deed, zij ter dood kon worden veroordeeld. Zoals waarschijnlijk wel bekend is bij jullie, was een vrouw totaal onderwerpen aan haar man. De man was dus de baas over zijn vrouw en kon zomaar van haar scheiden als hem iets niet aanstond. Echtscheiding kwam dus ook vrij vaak voor in de Klassieke Oudheid.

Dit is in tegenstelling tot de late middeleeuwen. In de middeleeuwen bij het grootste gedeelte van de bevolking het christendom centraal. De kerk was voor een onontbindbaar huwelijk en probeerde echtscheiding dan ook te verbieden. Volgens teksten die zijn overgeleverd uit de 11^e eeuw, kon niets anders dan het overlijden van een van de partners de huwelijksband verbreken. Overspel en onvruchtbaarheid waren dus geldige redenen tot scheiding. Deze regels werden niet overal geaccepteerd, maar echtscheiding werd hierdoor wel zeldzaam in de middeleeuwen, eerst bij het volk en later bij de adel.

In de 17e en 18e eeuw was echtscheiding alleen mogelijk in geval van overspel. Dit kwam wederom door de invloed van de kerk en doordat de vrouw financieel afhankelijk was van haar man. Het christendom was het algemene geloof en over het huwelijk staat in de bijbel het volgende: “Ze zijn dan niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden” (Matteüs 19:6)

Echtscheiding nu

Halverwege de 20e eeuw zorgde de toename van welvaart en betere sociale omstandigheden ervoor dat een vrouw beter alleenstaand kon leven. Ook werden vrouwen steeds minder als onderworpen aan hun man gezien. Vrouwen kregen steeds meer gelijke rechten. De stap naar echtscheiding kan sindsdien makkelijker gemaakt worden.

Het aantal echtscheidingen neemt sindsdien sterk toe. Volgens het CBS nam sinds het begin van de 20e eeuw het aantal toe van 600 tot 34.000 per jaar. Dit zou kunnen komen doordat men tegenwoordig in Nederland steeds vaker in het huwelijksbootje stapt uit liefde. Er ontstaan hoge verwachtingen die tijdens het huwelijk vaak omslaan in bittere teleurstellingen. Echtscheiding wordt tegenwoordig ook steeds normaler gevonden. Er zijn tv-programma's over, zoals “Divorce” en “Echt scheiden”. Men kijkt tegenwoordig dan ook niet meer zo gek op als vroeger wanneer een stel bekend maakt te gaan scheiden.

Uiteraard zitten er ook nog verschillen tussen de verscheidene culturen en geloven in Nederland. Zo is echtscheiding onder de streng gereformeerden en onder de aanhangers van de islam nog steeds zeer zeldzaam.

De normen en waarden over huwelijk en echtscheiding veranderen dus steeds. Een voorbeeld hiervan is dat het aantal scheidingen tegenwoordig flink stijgt. In verschillende tijden en culturen wordt er anders tegen aangekeken. Maar dit is niet zo gek: tijden veranderen, echtscheiding kennelijk ook.

Schrijfopdracht 3, Uiteenzetting

Schrijfopdracht 3, Uiteenzetting

Echtscheiding in verschillende tijden

Op twaalf september 2014 was de nationale Dag van de Scheiding. Uit de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat tegenwoorden een op de drie huwelijken uiteindelijk uitloopt op een scheiding. De Dag van de Scheiding is ingesteld om meer aandacht te vragen voor deskundige begeleiding bij scheiden.

Echtscheiding in de geschiedenis

Vroeger keek men heel anders tegen scheiden aan. Om te begrijpen hoe echtscheiding in elkaar zit, moet men eerst kijken naar het huwelijk. In de Klassieke Oudheid trouwde men zelden uit liefde, dit was hoogstens een pluspunt. Men trouwde eerder voor de bruidsschat, om de band tussen twee families te versterken of om de familienaam te laten voortbestaan. In de Oudheid, maar ook in het begin van de middeleeuwen kwam scheiden vaak voor. Dit is in tegenstelling tot de late middeleeuwen. De kerk was voor een monogaam en onontbindbaar huwelijk en probeerde echtscheiding dan ook te verbieden. Dit is niet gelukt, maar monogamie en onontbindbaar huwelijk werden uiteindelijk wel standaard, eerst bij het volk en later bij de adel.

In de 17^e en 18^e eeuw was echtscheiding alleen mogelijk in geval van overspel. Dit kwam weer door de invloed van de kerk en doordat de vrouw financieel afhankelijk was van haar man. Het christendom was het algemene geloof en over het huwelijk staat in de bijbel het volgende: “Ze zijn dan niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden” (Matteüs 19:6)

Echtscheiding nu

Halverwege de 20^e eeuw zorgde de toename van welvaart en betere sociale omstandigheden ervoor dat een vrouw beter alleenstaand kon leven. De stap naar echtscheiding kan sindsdien makkelijker gemaakt worden, ook omdat het niet meer verboden is door de kerk

Het aantal echtscheidingen neemt sindsdien sterk toe. Volgens het CBS nam sinds het begin van de 20e eeuw het aantal toe van 600 tot 34.000 per jaar. Dit zou kunnen komen doordat men tegenwoordig in Nederland steeds vaker in het huwelijksbootje stapt uit liefde. Er ontstaan hoge verwachtingen die tijdens het huwelijk vaak omslaan in bittere teleurstellingen.

Echtscheiding wordt tegenwoordig ook steeds normaler gevonden. Er zijn tv-programma's over zoals “Divorce” en “Echt scheiden”. Men kijkt tegenwoordig dan ook niet meer zo gek op als vroeger als een stel bekend maakt te gaan scheiden.

Over huwelijk en echtscheiding zijn dus steeds veranderende normen en waarden. Het aantal scheidingen stijgt tegenwoordig flink. In verschillende tijden wordt er anders tegen aangekeken. Maar dit is niet zo gek. Tijden veranderen, echtscheiding kennelijk ook.

Opdracht 16: Drogredenen

De gymles is weer aangebroken.
Voor de een is het de hemel, voor de ander de hel. 
Veel jongens vinden het niet heel erg om met de meiden te gymmen en andersom trouwens ook. Maar deze gemengde gymles brengt toch aardig wat nadelen met zich mee.

Vaak zie je duidelijke verschillen tussen de geslachten op het gebied van sport. Zo hebben jongens vaak interesse in andere sporten dan meiden en is er toch duidelijk verschil qua niveau.
Jongens houden over het algemeen meer van ruige balsporten en meisjes van turnen of iets dergelijks. Dit kan grote problemen geven met de motivatie van de leerlingen. Wanneer de jongens met voetballen alle meisjes onderuit lopen, zullen deze zich al gauw afzijdig houden.

Als de leerlingen gescheiden zouden gymmen, zouden deze problemen er niet meer zijn. De gymles kan worden aangepast aan het niveau van de leerlingen en de sporten waarin interesse is, kunnen worden beoefend. Dit brengt met zich mee dat leerlingen gemotiveerder en actiever zullen zijn tijdens de gymles.

Bij bijna alle sporten wordt er onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen en bovendien werden vroeger de gymlessen ook apart gegeven. Jongens en meisjes zouden dus gescheiden gymlessen moeten hebben.

Schrijfopdracht 6: Klachtenbrief

Anna-Wil Blokland

Baanhoek 97

3361 GB SLIEDRECHT

Sliedrecht,19 juni 2014

Museum van de Twintigste Eeuw

Postbus 314

2525 BX DEN HAAG

Betreft: klacht museumbezoek

Geachte heer/mevrouw,

Op zaterdag 7 juni zijn mijn klas en ik naar het Museum van de Twintigste Eeuw geweest. We waren daar om uw tentoonstelling '50 jaar reclame' te bezoeken. Een onderdeel hiervan zou 'een inleiding op deze tentoonstelling door een deskundige' zijn.

Nu was het zo dat deze deskundige zich duidelijk niet goed had voorbereid en ook niet zo deskundig was: hij kon onze vragen niet beantwoorden; hij las al zijn informatie voor van zijn klembord en de informatie die hij verschafte was onvolledig.

Bovendien was al deze informatie ook te vinden op uw website, die wij van tevoren met de klas hadden doorgenomen.

Wij waren dus helemaal niet tevreden met deze inleiding op de tentoonstelling. Dit was niet zo heel erg geweest, als we niet 75 euro hadden moeten betalen hiervoor.

Wij voelen ons opgelicht en zouden dan ook graag ons geld binnen afzienbare tijd retour zien.

Met vriendelijke groet,

Anna-Wil Blokland

Schrijfopdracht 3, Recensie

Schrijfopdracht 3, Recensie

Schrijfvaardigheid: tekststructuur

Boom Chicago, een fantastische show

Met Amerikanen die Geert Wilders vermanen

In de week van 4 tot en met 12 maart hadden wij, zoals iedereen wel gemerkt zal hebben, buitenlandse gasten op school. Deze Russen, Duitsers, Turken en Amerikanen mochten in ons lage landje wat heerlijke oer-Hollandse cultuur komen opsnuiven. We hebben ongelofelijk veel gedaan; van een dagje naar de efteling tot debatteren over hedendaagse onderwerpen. En op woensdag 9 april hebben we in de avond een fantastische improvisatieshow bezocht, genaamd: Boom Chicago.

Het theater

Toen we aankwamen bij het kleine theatertje in Amsterdam, wist niemand echt wat hij er van moest verwachten. Het zag er van buiten een beetje knullig uit. Maar toen we eindelijk binnen waren, dreef er een beetje hoop naar boven. De zaal was heel mooi, met een groot podium en gave licht- en geluidseffecten. Toen iedereen een plekje gevonden had, kon de show beginnen.

De cast bestond uit vijf acteurs; drie mannen en twee vrouwen. Rob Anddristplourde, Michael Diderich, Lolu Ajayi, Ally Beardsley en Eleanor Hollingsworth. Deze Amerikanen, zijn naar Nederland verhuisd om hier mensen te vermaken. Sommige wonen hier al jaren, anderen nog maar een aantal maanden. De show was dan ook in het Engels, maar dat maakte het zeker niet minder leuk. Boom Chicago is vergelijkbaar met de o zo bekende improvisatieshow van de BNN: de Lama’s.

Er kwamen veel verschillende onderwerpen aan bod, waarover ze vervolgens bijvoorbeeld een korte sketch, liedje of dansje bij maakten. Maar de show was echt geïmproviseerd, want het publiek mocht zelf onderwerpen roepen, waar de cast vervolgens binnen enkele seconden een geweldige show van maakten. Steeds was een van de acteurs de spelleider en deze gaf de anderen aanwijzingen over wat voor act ze gingen doen en deze vroeg om onderwerpen van het publiek. De andere vier maakten van deze onderwerpen bijvoorbeeld een scène.

Vernederlandste acteurs

Het was erg leuk dat alle acteurs echt iets afwisten van de Nederlandse cultuur en rare gewoonten. Ze maakten bijvoorbeeld grappen over Ajax, zware piet, en toen iemand een suggestie riep over Geert Wilders, kreeg diegene een gevatte opmerking terug. Er werden dus ook veel “inside jokes” gemaakt die alleen Nederlanders konden begrijpen. Aan de ene kant was dat leuk voor de Nederlanders, maar aan de andere kant begrepen onze buitenlandse gasten er niet zo veel van.

De geweldige, licht- en geluidseffecten maakten de show echt heel levendig. Het waren niet alleen de acteurs die improviseerden, maar ook was er een musicus die achter de schermen razendsnel bijpassende melodieën en liedjes opzocht en afspeelde.

Boom Chicago was dus echt een genot om naar te kijken en luisteren en ik heb er heel erg van genoten. Fantastische cast, hilarische grappen, mooie geluidseffecten en prachtige scènes. En dat allemaal helemaal geïmproviseerd! Boom Chicago is alle lof waard! 

Schrijfopdracht Pamflet

OPROEP

Kom bij de medezeggenschapsraad en laat jouw stem horen!

Heb jij altijd al invloed willen uitoefenen op wat er hier op school allemaal gebeurd? Wil jij meepraten met leraren en ouders over problemen en oplossingen? En wil jij jouw ideeën aan de school laten horen? Schrijf je dan nu in voor de medezeggenschapsraad!

Wat is de MR?

Je hebt vast wel eens gehoord van de medezeggenschapsraad. Het is een vergadering van verschillende leraren, ouders én leerlingen. De MR overlegt met de schoolleiding over alle zaken die te maken hebben met het functioneren van de organisatie van de school. Ongeveer één keer in de twee maanden komt de MR bij elkaar.

Waarom de MR?

De medezeggenschapsraad werkt nauw samen met verschillende andere organen zoals de oudervereniging, de leerlingenraad en het personeel. De MR kan dus veel invloed uitoefenen. Als je bij de MR zit, heb je direct contact met de schoolleiding en kun je hen jouw ideeën laten horen. Wanneer je bij bijvoorbeeld de leerlingenraad zit, heb je niet direct contact met de schoolleiding, personeel en ouders, waardoor je minder gericht kunt overleggen.

Is dit wel voor mij?

Je hoeft helemaal geen uitmuntende of bijzondere leerling te zijn. Iedereen met een beetje gezond verstand en een stem om te laten horen is welkom. Wel moet je een beetje inzet tonen en laten zien dat je de schoolleiding feedback wil geven. Het is ook absoluut niet zo dat je er nu iedere dag mee bezig bent. Het kost nauwelijks tijd en zal dus ook niet ten koste gaan van je schoolwerk.

Dus ben je doelgericht, kun je goed met anderen overleggen en wil jij jouw stem laten klinken? Geef je dan nu op als lid voor de medezeggenschapsraad en stuur een mail met jouw motivatie naar medezeggenschapsraad@camphusianum.nl. Doe het nu!