Schrijfopdracht 2, Verslag

Schrijfvaardigheid: Slot

Ruslandreis

Toen we vorig schooljaar te horen kregen dat je de mogelijkheid kreeg om op uitwisseling te gaan naar een ander land, was ik meteen enthousiast. Ik wilde erg graag naar Rusland. Ten eerste omdat ik er nog bijna niets van wist en ten tweede omdat ik graag wilde weten hoe het dagelijks leven er daar aan toe gaat. Ik was dan ook erg blij toen ik hoorde dat ik een van de dertien leerlingen was die naar Rusland zouden vertrekken.

Zondag hadden we geen officieel programma dus mochten we ons eigen programma invullen. Lera´s moeder moest werken, dus hadden we met andere leerlingen die ook aan het programma meedoen, afgesproken. We gingen eerst rond half 12 ontbijten bij de MacDonalds met Maarten, Igor, Alwin en Misha. Toen we waren uitgegeten liepen we door Moskou. We kwamen langs de dierentuin en Alwin, Maarten en ik wilden wel weten hoe de dierentuinen in Rusland waren, dus gingen we erheen. Waar we ons erg over verbaasden was dat we gratis naar binnen konden. In Rusland is het blijkbaar normaal dat minderjarigen gratis de dierentuin in mogen. Later hoorden we van iemand anders dat het alleen mag als je ook een Russische identiteit had. Aha, vandaar dat we zo snel moesten doorlopen en onze mond moesten houden. Maar ja, toen was het leed al geschied. De dierentuin verschilde niet zo heel veel met de dierentuinen in Nederland. Deze was misschien iets minder mooi en groot, maar de dieren hadden wel even grote verblijven. Het was heel gezellig en we hebben veel foto´s gemaakt.

Toen we anderhalf uur later weer uit de dierentuin kwamen en afscheid hadden genomen van de jongens, kreeg ik mijn eerste ervaring met de metro. Dat was wel even wat anders dan het openbaar vervoer bij ons. Ten eerste zijn de metrostations echt ware kunstwerken. Marmeren zuilen en kunstige schilderijen en ornamenten zijn daar de normaalste zaak van de wereld. In het metrostation zag het zwart van de mensen en iedereen had haast. Je hoeft maar één kaartje te kopen om met de metro te gaan, ongeacht hoe ver je gaat. Maar het is dan ook onmogelijk om te werken met ov-chipkaarten waarmee je moet in- en uitchecken, omdat het zo druk is. Ook gaan de metro´s in Moskou om de negentig seconden. Dus als de deuren dichtgaan, gaan ze ook echt dicht. Het is tijdens ons verblijf dan ook een aantal keer gebeurd dat er nog een aantal leerlingen achterbleven op het station om te wachten op de volgende metro.

Toen we met de metro waren aangekomen bij het Gorky Park, ontmoetten we daar Maureen, Diana, Pim en Andrey. Eigenlijk zouden we met nog veel meer mensen iets gaan doen, maar alle anderen konden toch niet komen. Ondanks dat was het erg gezellig. Bij de ingang van het park stond er een I love Moscow-beeld. En daar moesten we natuurlijk wel even mee op de foto.Nadat we koffie en donuts hadden gehaald, speelden we “Truth or Dare”. Dat leverde een paar hilarische momenten op! Diana noemde bijvoorbeeld een skateboard ‘lief’, Maureen begon in het Nederlands tegen een Rus te praten en nog veel meer.

I love Moscow-beeld bij het Gorky Park

Om zeven uur gingen Lera en ik samen naar de musical “Chicago”. Hij was 18-plus, maar we kwamen toch binnen. Daar verbaasde ik me erg over. Want ik denk niet dat dat in Nederland zo snel zou kunnen. Lera had hem al eerder gezien en toen was hij in het Engels, dus nu dachten we dat dat ook zo was. Helaas hadden we dat verkeerd gedacht. De musical was dus in het Russisch, maar door gebaren, toon, gezichtsuitdrukking en wat hulp van Lera kon ik het toch aardig volgen.

De rest van de week was ook al helemaal geweldig, dus al met al heb ik echt een fantastische week gehad! Ik heb zoveel nieuwe ervaringen gehad en nieuwe mensen leren kennen. Het was echt een ervaring die ik nooit meer ga vergeten! Ik kijk dan ook erg uit naar april, wanneer de Russische leerlingen hierheen komen!