Ruslandreis
Toen we
vorig schooljaar te horen kregen dat je de mogelijkheid kreeg om op
uitwisseling te gaan naar een ander land, was ik meteen enthousiast. Ik wilde
erg graag naar Rusland. Ten eerste omdat ik er nog bijna niets van wist en ten
tweede omdat ik graag wilde weten hoe het dagelijks leven er daar aan toe gaat.
Ik was dan ook erg blij toen ik hoorde dat ik een van de dertien leerlingen was
die naar Rusland zouden vertrekken.
Zondag
hadden we geen officieel programma dus mochten we ons eigen programma invullen.
Lera´s moeder moest werken, dus hadden we met andere leerlingen die ook aan het
programma meedoen, afgesproken. We gingen eerst rond half 12 ontbijten bij de
MacDonalds met Maarten, Igor, Alwin en Misha. Toen we waren uitgegeten liepen
we door Moskou. We kwamen langs de dierentuin en Alwin, Maarten en ik wilden
wel weten hoe de dierentuinen in Rusland waren, dus gingen we erheen. Waar we
ons erg over verbaasden was dat we gratis naar binnen konden. In Rusland is het
blijkbaar normaal dat minderjarigen gratis de dierentuin in mogen. Later
hoorden we van iemand anders dat het alleen mag als je ook een Russische
identiteit had. Aha, vandaar dat we zo snel moesten doorlopen en onze mond
moesten houden. Maar ja, toen was het leed al geschied. De dierentuin
verschilde niet zo heel veel met de dierentuinen in Nederland. Deze was
misschien iets minder mooi en groot, maar de dieren hadden wel even grote
verblijven. Het was heel gezellig en we hebben veel foto´s gemaakt.
Toen we
anderhalf uur later weer uit de dierentuin kwamen en afscheid hadden genomen
van de jongens, kreeg ik mijn eerste ervaring met de metro. Dat was wel even
wat anders dan het openbaar vervoer bij ons. Ten eerste zijn de metrostations
echt ware kunstwerken. Marmeren zuilen en kunstige schilderijen en ornamenten
zijn daar de normaalste zaak van de wereld. In het metrostation zag het zwart
van de mensen en iedereen had haast. Je hoeft maar één kaartje te kopen om met
de metro te gaan, ongeacht hoe ver je gaat. Maar het is dan ook onmogelijk om
te werken met ov-chipkaarten waarmee je moet in- en uitchecken, omdat het zo
druk is. Ook gaan de metro´s in Moskou om de negentig seconden. Dus als de
deuren dichtgaan, gaan ze ook echt dicht. Het is tijdens ons verblijf dan ook
een aantal keer gebeurd dat er nog een aantal leerlingen achterbleven op het
station om te wachten op de volgende metro.
Toen we met
de metro waren aangekomen bij het Gorky Park, ontmoetten we daar Maureen,
Diana, Pim en Andrey. Eigenlijk zouden we met nog veel meer mensen iets gaan
doen, maar alle anderen konden toch niet komen. Ondanks dat was het erg
gezellig. Bij de ingang van het park stond er een I love Moscow-beeld. En daar moesten we natuurlijk wel even mee op de foto.Nadat we koffie en donuts hadden gehaald, speelden we “Truth or Dare”. Dat
leverde een paar hilarische momenten op! Diana noemde bijvoorbeeld een
skateboard ‘lief’, Maureen begon in het Nederlands tegen een Rus te praten en
nog veel meer.
 |
| I love Moscow-beeld bij het Gorky Park |
Om zeven uur
gingen Lera en ik samen naar de musical “Chicago”. Hij was 18-plus, maar we
kwamen toch binnen. Daar verbaasde ik me erg over. Want ik denk niet dat dat in
Nederland zo snel zou kunnen. Lera had hem al eerder gezien en toen was hij in
het Engels, dus nu dachten we dat dat ook zo was. Helaas hadden we dat verkeerd
gedacht. De musical was dus in het Russisch, maar door gebaren, toon,
gezichtsuitdrukking en wat hulp van Lera kon ik het toch aardig volgen.
De rest van
de week was ook al helemaal geweldig, dus al met al heb ik echt een fantastische week gehad! Ik heb zoveel nieuwe ervaringen gehad en nieuwe mensen
leren kennen. Het was echt een ervaring die ik nooit meer ga vergeten! Ik kijk
dan ook erg uit naar april, wanneer de Russische leerlingen hierheen komen!
